Pepper crab

Mocht het je ontgaan zijn: Joost en ik zijn uit ons appartement in Rotterdam gegroeid...nu we ook nog twee kinderen hebben. Drie hoog is dan niet handig met kinderwagen, boodschappen etc. Aangenomen dat we er ooit weer zouden gaan wonen, natuurlijk. Daarom zoeken we nu een nieuwe eigenaar voor de Bergweg. Wij hebben jarenlang met veel plezier gewoond in dit mooie, lichte appartement. 's Middags lekker met een drankje op het balkon, heerlijk in het zonnetje of urenlang in de vensterbank zitten en maar kijken naar alle activiteit op de Bergweg. Een levendige buurt, met tram voor de deur, gezellige winkeltjes, fijne restaurantjes en een prima kroeg... Er zijn plekken waar je het minder treft ;-). Anyway, ben jij op zoek naar een nieuw huis of weet je iemand? Laat het ons dan weten! Je zou ons een enorm plezier doen door deze link te delen met familie en/of vrienden, je weet tenslotte nooit hoe een balletje rolt. Thanks a lot!

Oei, wat gaat het hard! Okke loopt alweer vijf maanden mee op onze aardbol. Het gaat goed met hem: hij groeit als kool, eet prima, speelt lekker en is een uitermate tevreden manneke. Hij kan prima op schoot een poosje stil zitten, zich nog 45 minuten in zijn bed vermaken met schaap als hij wakker is en laat pas van zich horen als het volgens zijn maatstaven de spuigaten uitschiet. En dat is zelden... Natuurlijk zijn Maartje en Okke geen identieke kinderen: Maartje sliep al vanaf drie weken door, Okke zoekt nog iedere nacht ons gezelschap. Maartje rolde met vijf maanden om en at haar rijstepap in de kinderstoel, Okke heb ik twee keer kop zijn buik gevonden in de box en kan prima zitten, mits gestut door een berg kussen. Okke is een lachebek, altijd vrolijk, ontwikkelt in rap tempo zijn schaterlach maar is in de oorsprong rustig. Wat betreft uiterlijke kenmerken wordt steeds duidelijker dat Maartje & Okke familie van elkaar zijn. Zie hier beide kinderen met vijf maanden:

In alle boekjes staat het: het duurt ongeveer 6 maanden voor (oudste) kinderen zijn gewend aan de komst van een jonger broertje of zusje. Of het waar is of niet, we behoren inmiddels tot de ervaringsdeskundigen en kunnen zeggen dat het bij ons absoluut waar is! Vanaf de dag dat Okke en ik uit het ziekenhuis kwamen (dag 3 dus), ontstond bij Maartje een ongekende territoriumdrift naar Okke toe. Dat ging niet alleen over haar vader en moeder, maar ook over het speelgoed, de plek op de bank waar hij even lag, of hij wel of niet geluid mag maken (bijzonder moeilijk te beinvloeden voor ouders) de plek van zijn stoel aan tafel tot aan het bewegen van zijn voet in de vrije ruimte.... Tijdens de zwangerschap had ik fantasieën over hoe mijn twee kinderen beste vriendjes zouden zijn en niet zonder elkaar zouden kunnen. Die fantasieën knapten dus direct uit elkaar en even dacht ik dat Maartje en Okke elkaar de tent uit zouden vechten totdat ze het huis uit gaan. Nou ja, Okke vocht natuurlijk nog n...

We waren dit jaar wat laat met het zetten van de kerstboom, maar uiteindelijk stond ie dan toch op 20 december. Ruim op tijd voor die ene Kerstdag die ze hier in Amerika vieren. Joost had begin december al twee bomen gekocht: een kleintje voor op de slaapkamer van de kinderen en een grotere voor de woonkamer. Tijdens Lights in the Heights hadden we de grote boom nog buiten staan en ook vast voorzien van lampjes, waarna we besloten dat ie daar maar gewoon bleef staan. Dit jaar dus een kleine boom in huis, precies op hoogte voor Maartje. Ze kan alle plastic ballen en sterren mooi verhangen - wat nogal eens gebeurt - en Okke heeft goed zicht op de lampjes vanuit de box. Helemaal kidsproof dus! Op school had Maartje een engel en een kerstster geknutseld, die hangen ook in de boom. De 'kinderstal' is goed voor dagelijks spel: de wijzen uit het Oosten zijn het meest interessant want die brengen cadeautjes naar de baby...

Het is holiday season. Klinkt ontspannen he? Alsof het hele land tussen Thanksgiving en Nieuwjaar op z'n gat ligt - net als Chinese New Year in Azie. Niet is minder waar. Tijdens het holiday season zijn er nogal wat feestjes bij te wonen en is het de uitgelezen periode om dankbaarheid en/of betrokkenheid te tonen bij alle dienstverleners. Dat betekent cadeautjes of giftcards regelen voor vriendjes en juffen, maar ook de schoonmaakster. Nu is de gemiddelde Amerikaan (se vrouw?) er een ster in om zelfs een reep chocola er te laten uitzien als een cadeautje uit een exclusieve winkel. Inmiddels begin ik het te begrijpen en koop ik ook netjes een cadeautasje erbij, strik voor op de tas en van dat 'vloeipapier' om er 'gezellig' uit te laten steken. Tot slot nog een kaart erbij en klaar is Kees. Van de week kwam weer even mijn Hollandse inpakmethode bovendrijven toen ik bezig was met boekjes inpakken voor vriendjes op school: papiertje erom, naam erop schrijven en klaar. ...

Het filmpje werkte blijkbaar niet... Maartje heeft in ieder geval een hoop lol gehad en zich helemaal suf gedanst bij de Blues Brothers. Lights in the Heights is een terugkerend jaarlijks evenement in onze wijk waarin families de 'opgetuigde huizen' van elkaar bewonderen. Sommige mensen halen alles uit de kast om hun huis en tuin zo sfeervol en/of opvallend te versieren. Twee of drie straten worden afgezet voor voetgangers en iedereen dan rondstruinen op straat. Er zijn bandjes, strijkjes en allerlei soorten muziekacts die bij mensen op de porch spelen of in de tuin en voor de kinderen staan er schalen koekjes. In de loop der jaren werd het evenement zo populair, dat er van de oorspronkelijke opzet weinig meer overbleef - volgens buurtbewoners en organisatie. (Vorig jaar waren er bijvoorbeeld 50.000 mensen). Net als vorig jaar, zaten we ook nu weer front row omdat onze straat was afgezet en hadden we weer vrienden uitgenodigd om boerenkool te komen eten. Na het eten ging ieder ...

Gisteren was weer het jaarlijkse Lights in the Heights event. Morgen meer verhaal met foto's, maar hier alvast een filmpje van Maartje. Ze was weer helemaal in haar element 'op de party'.

Okke is duidelijk het tweede kind. En dan heb ik het niet over de hoeveelheid foto's die je significant meer maakt bij je eerste spruit. Nee, het is erger dan dat: ik ben namelijk heel blij als ik Okke twee keer per week gebadderd krijg... Het is ongelooflijk, maar zelfs daar moet ik moeite voor doen en bewust bij nadenken. Niets is zo makkelijk om 's morgens beide kinderen in hun kleren te heisen en naar school te rijden (kanttekening: Okke heb ik ook wel eens in zijn -welliswaar hippe- pyjama in de maxi cosi gezet). Op de terugweg nog even een boodschap halen en thuis Okke eten geven. En dan is het dus tijd voor een slaapje. Dat laat ik graag gebeuren, want dan heb ik EN tijd om iets te doen (zoals een blog schrijven, alvast eten koken etc) EN onze man is niet zo van de prikkels - in tegenstelling tot zijn zus. Als ik hem om 2 uur bruut moet wekken om Maartje van school te halen is het gedaan voor de rest van de middag. Na nog wat eten en spelen verwerkt hij daarna alle '...

We waren vorig weekend net op tijd terug in Houston om daar ook Sinterklaas in te halen. In een afgelegen country club (want ja: een -blanke- Sinterklaas met -gekleurde- knechten....dat is iets wat ze hier in het Zuiden niet begrijpen, al is het al eeuwen een Hollandse traditie). Maartje liep samen met Mees, die wel netjes haar Oranje shirt aan had en een geknutselde muts op haar hoofd wilde ;-) Omdat het paard van Sinterklaas zoek was, had hij gelukkig vervangend vervoer gevonden in de vorm van een limo. Wel zo handig als er nog een aantal Pieten ook mee moeten! Maartje zegt de hele week iedere keer: "You hear that, mommy?" - met de hand aan haar oor? "Zwarte Piet op het dak".... Ze snapt helemaal wat Sint en Piet is en hoe het werkt... Ze was dan ook heel blij dat ie afgelopen maandagavond ons huis ook nog aan deed! Toen we bijna klaar waren met eten hoorden we gebons op de deur en lagen er allemaal pepernoten in de kamer. Voor Maartje was dat eigenlijk al genoeg,...

De Hollandse lucht heeft Okke zichtbaar goed gedaan! Zie hier met Marieke en Joep toen hij 3 maanden was: En onze vrolijke Frans van de week weer thuis, met 4 maanden: