Pepper crab

Hoewel Maartje er al twee weken zomervakantie op heeft zitten, staat de drukte voor de vakantie nog helder voor de geest. Terwijl Joost toch nog onverwacht een week in Nederland was, vierde ik met Okke zijn eerste verjaardagsfeestje. Oke, zes weken eerder was een beetje aan de vroege kant. Maar zoals dat gaat aan het begin van de zomer, zijn er in het 'expatseizoen' ook altijd weer vriendjes en vriendinnetjes die vertrekken en die wilde Okke er juist graag bij hebben. Helemaal nu hij een aantal feestjes heeft gehad en helemaal in de gaten heeft waar het om draait (taart en party games) wilde hij zelf ook graag een feestje. Maandag 22 juni was het dus zover. Terwijl Okke op school zat, versierde ik met M het huis. En wat was hij verrast toen hij thuiskwam! Overal slingers en ballonnen! Om 3 uur kwamen zijn klasgenootjes aan, terwijl Okke zelf nog aan het slapen was (hij was uitgeput van enthousiasme). Feestvarken nog in diepe slaap.... Er werd vooral veel gespeel...

De laatste schoolweek is gestart voor Maartje. En dat betekent een week lang school, maar alleen maar leuke dingen! Vandaag is het 'juffendag' op school en vieren alle juffen van groep 2 (dat zijn er 4) tegelijk hun verjaardag. Allemaal leuke dingen doen dus! Speciaal verzoek van Maartje was een extra lekkere lunch, dus heeft ze twee broodjes knakworst mee naar school. Speciaal verzoek van de juffen was dat de kinderen zich verkleden naar iets 'wat je later worden wilt'. Maartje kon wel een rijtje opnoemen: dierenarts, zoo keeper, absoluut geen stewardess, moeder maar dat is geen beroep... We besloten dat het 'zuster/dierenarts' zou worden, maar dat betekende dat ik nog wel een pakje in elkaar moest zetten op zondag. En dat is dan best snel gepiept met een kussensloop en wat rood band. Ik heb zomaar eens het idee dat er een soortgelijke foto van mij bestaat van het carnaval op de basisschool en dat we er aardig hetzelfde uitzien...

Naar bed gaan vindt Okke vaak oke, omdat hij aan het einde van de dag gewoon moe is. Maar eigenlijk vindt hij 'slapen' echt overrated: hij is niet moe en heeft geen idee waarom hij naar bed zou moeten... Je begrijpt dat wij daar nog wel eens een andere mening over hebben en dat dat botst. Op zo'n avond komen alle trucs uit de kast: hij moet nog plassen, wil nog een beetje water, wil gewoon niet naar bed, wil nog een boekje lezen etc. Iedere keer gaat hij netjes naar bed, om er vervolgens weer uit te klimmen en naar de kamer toe te lopen. Als we dan zeggen dat hij eventjes bij ons mag liggen, is hij binnen vijf minuten vertrokken: hoe bedoel je, '"Ik ben niet moe?" Vooruit, papa slaapt even mee, maar alleen om jou te helpen :-) Als hij maar dichtbij zijn moeder is...

Jah! Het was weer tijd voor bezoek! En deze keer van de jongens Buijs met hun moeder, op weg van Indonesie naar Nederland. Ze bleven gezellig twee nachtjes logeren bij ons, dus tijd genoeg voor de moeders om bij te kletsen en voor de kinderen om te spelen. Er was niets voor nodig om de kinderen 'aan elkaar te laten wennen'. Sterker nog, na ons gezamenlijke avontuur in Indonesie in februari werd door alle kinderen afgeteld tot het weerzien! En gezellig was het! Een lesje Kong Fu bijwonen, wat vooral Maartje heel interessant vond, spelen in het zwembad, eindeloos vermaak op de splah pad van Port of Lost Wonder en heerlijk dumplings eten bij Din Tai Fung. Het voelde helemaal als vakantie - misschien dat het dagje thuisblijven van school daaraan bijdroeg... (en wederom te weinig foto's gemaakt) Met de sky train op Sentosa Dumplings eten bij Din Tai Fung Wereldkinderen ;-)

De Singapore Zoo heeft het komende half jaar bezoek van een paar koala's uit Australia. Dit soort attracties geeft een boost aan het  kiasu  van de Singaporees: ofwel de enorm sterke wil van de Singaporees om overal met zijn neus vooraan te staan, bang om niet als eerst het nieuwste te hebben, zien of zijn. Je kunt je voorstellen dat de rijen voor het koala verblijf lang zijn, zeker op nationale feestdagen en weekenden als iedereen als eerste op de stoep wil staan. Anyway, op een druilerige donderdagmiddag - ik had de auto, vandaar - besloten we nog even een rondje in de dierentuin te lopen. Tot onze verrassing was het koalaverblijf al open en..... er was geen rij! Hoera! We konden er zo in. En wat bijzonder om die beestjes met een hoog knuffelgehalte zo dichtbij te zien. Ik kon me er maa moeilijk van losrukken. Helemaal omdat ze actief waren terwijl ze zo'n groot deel van de dag slapen. De kinderen vonden het minder interessant 'want die hebben we in Australie ook al g...