Pepper crab

Ik ga twee keer per week sporten en neem Okke dan mee. Hij kan namelijk terecht bij de 'child watch'. Okke gaat nog in de babyruimte, waar hij lekker kan spelen (lees: in een exersaucer of schommelding-met-muziek). Als het nodig is geven ze hem de fles of een schone luier. Ik krijg een buzzer mee en als Okke het echt niet naar zijn zin heeft of er is iets aan de hand, dan piepen ze me op. Hartstikke handig systeem. Vandaag haalde ik hem op en vertelde een van de leidsters dat Okke fijn had gespeeld en geknutseld.. Ik was reuze benieuwd wat hij dan had gemaakt, ik kon zo snel geen verfresten spotten op zijn handen of kleding. Taaadaaaaaahhhh: Is dat nu niet reuze schattig, alvast in het kader van Valentijnsdag? Dit krijgt een plekje op de muur met de andere kinderkunstwerken. De leidsters van de YMCA hebben vandaag 10 punten gescoord bij mij! Note to self: Duidelijker schrijven op de intekenlijst, zodat het volgende keer Okke wordt in plaats van Ohhe...

Maartje heeft een behoorlijke eigen wil en weet donders goed wat ze wil. Dat maakt het aankleden 's morgens tegenwoordig wat lastiger, zeker nu ze zichzelf begint aan te kleden. Afgelopen donderdag en vrijdag was het 's morgens ineens weer koud - een graad of 8 bij het opstaan. Uiteraard trekken we dan wat warmere kleren aan dan een legging met tunieken bij 20+ graden. Maartje ging dus naar school in haar spijkerbroek, shirtje met daaroverheen een geruit bloesje (cowboystijl). Haar 'boots' bleven de kast, het was een dag voor d'r gewone schoenen. Ja, ook daarover heeft ze een uitgesproken mening. Ze woont ongeveer in haar 'boots', van wie zou ze het hebben???! Anyway, toen ik haar om kwart voor negen in de klas afleverde zag ik tot mijn grote schrik dat alle jongetjes een overhemdje aanhadden en een keurige scheiding in het haar droegen. De meisjes hadden mouwloze zomerjurkjes aan (denk in de stijl van zoete communiejurkjes, je moet ervan houden). Tot mij...

Het is niet de eerste keer, dat ik begin over het weer. Het is tenslotte net zo afwisselend als in Nederland: plots 27 graden in januari, extreme droogte en hitte tijdens de zomer, of juist extreme kou tijdens de winter. Allemaal natuurlijk gerelateerd aan wat men hier gewend is! Twee weken terug was het al een dag errug regenachtig. Er viel toen zo'n tien centimeter regen in een paar uur tijd. Dat is veel te veel om goed te kunnen afvoeren, dus kregen we te maken met 'flooding' ofwel, overstromingen. Bij sommige tunnels zie je waarschuwingen voor 'flooding', maar ik had het eerlijk gezegd nog nooit zo meegemaakt in die twee jaar dat we hier nu wonen. Ik was toen onderweg naar de gym, zag tijdens het sporten de meest vreselijke beelden langskomen over gestrandde auto's en kon alleen maar hopen dat ik weer veilig thuis zou komen. Samen met Okke, zonder kinderwagen, regenkleding of extra voeding voor hem. Toen ik de deur uit ging was het immers lekker weer, bee...

Ons oudste kind is op 3,5 week na, precies 3 jaar. Zo groot, oud en wijs - zeker als je haar vergelijkt met Okke. Na de kerstvakantie is Maartje naar een nieuwe klas op school gegaan. En met die nieuwe klas, met oudere klasgenoten kwam er ineens ook huiswerk om de hoek kijken. Ja, je hoort het goed: huiswerk. Ik stond te klapperen met mijn oren toen ik twee maanden terug al eens aan de juf vroeg hoe een dag er in die klas uitziet. Het antwoord van de juf was: 'it is more academic, we have math, science etc and the kids get homework every day'. Nadat ik wat doorvroeg, bleek dat ze onder 'math' verstaan het tellen (en waarschijnlijk ook kleine 1+2 appel sommetjes) en bij 'science' bijvoorbeeld proefjes doen waarin geel en rood oranje wordt. Op zich vrij onschuldig, hoewel de klassen wel een echt programma hebben dat ze afwerken. Dat komt namelijk zo: vanaf de geboorte van een kind kijken de ouders al naar de toekomstige college mogelijkheden. Dat betekent dat er...

Maartje ziet er altijd blozend en gezond uit, maar of dat door haar gezonde eetpatroon komt, durf ik te betwijfelen. Ze ontbijt heel goed 'als een bootwerker' zoals ze zelf zegt na een bakje cereals en twee crackers of een scrambled egg met aardappeltjes (lokaal ontbijt). De lunch gaat er ook goed in en tussendoor eet ze voldoende fruit. Die twee stuks per dag haalt ze wel, vaak meer. Alleen dat avondeten...dat is al een jaar lang een probleem. Ze eet namelijk absoluut geen groente. Niets! At ze vorig jaar nog met smaak een bordje boerenkool, rijst met ragout, of spaghetti, nu eet ze niets anders dan 'kale' aardappelen, rijst en pasta. Kip en vis vindt ze heerlijk en een cherrytomaatje of worteltje gaat er af-en-toe ook nog wel in, maar dat is sporadisch. Omdat we geen strijd willen over eten, laten we het zo. Hoewel we afgelopen jaar natuurlijk wel op verschillende manieren alle registers hebben opengetrokken leidde dat tot niets. We zijn blij dat ze zo graag fruit ...

Okke wordt 's morgens weer steeds vroeger wakker en heeft de hele dag zijn handen in zijn mond. Volgens mij betekent dat dat hij reuze trek heeft. Hij begint enthousiast te spartelen als hij de fles ziet en zijn mond gaat wagenwijd open als ik hem 's avonds pap geef. Tijd dus om maar eens te beginnen met wat groente. Vandaag stonden de wortelen op het menu (en de komende dagen ook - zoveel ligt er in de vriezer). Toen de eerste hap eraan kwam ging zijn mond goed open: Eenmaal een beetje geproefd, verschenen er steeds meer bedenkelijke uitdrukkingen en en ging die mond niet meer zo enthousiast open. Hij was er al snel bekwaam in om zoveel mogelijk naar buiten te werken. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen....

Dat is het aantal inwoners in Nederland op maandag 16 januari om 1.26 uur. Nu leveren wij geen inwoner van Nederland aan, maar wel een Nederlander. Ja ja, het heeft even geduurd, maar vanaf deze week is Okke ook in het bezit van een Nederlands paspoort. Ons kind is een Amerikaanse Nederlander (of is het Nederlandse Amerikaan?) en heeft een dubbele nationaliteit. Daar kan ie later vast nog wat voordeel uit halen, al is het maar omdat je als USA'er voor sommige landen een visum nodig hebt die je als NL niet nodig hebt, en vice versa. En anders schept het altijd mogelijkheden voor zijn ouders en zus: wij kunnen vanaf 31 juli 2032 resideren in zonnig Florida omdat we dan een green card kunnen krijgen ;-)

Ik had nooit gedacht dat ik het nog eens zou gebruiken, maar eigenlijk bevalt het me heel goed. De curb site droff off op school. Bijna alle scholen hebben hier een soort 'drive tru' systeem voor de deur, vaak in de vorm van een half maantje. Wat je doet: je sluit aan achterin de rij en als je aan de beurt bent, haalt de 'curb site juf' je kind uit de auto en brengt het naar de klas toe. Voor ophalen geldt hetzelfde, alleen hang je dan een naambordje van je kind voor het raam, zodat ze weten wie ze uit welke klas moeten halen. Ik vond (inderdaad, ik spreek in de verleden tijd) het nogal een belachelijk systeem. Je brengt gewoon 's morgens je kind in de klas en haalt hem 's middags op. Je spreekt nog eens een moeder en natuurlijk de juf. Betrokkenheid en zo nog wat van die dingen. Toen Maartje per september in een nieuw klaslokaal kwam in een heel ander deel van de school, zou de curb site drop off voor haar groep vervallen. Grote paniek onder een deel van de ...

Ik hoor de laatste weken geregeld dat Maartje zo hard groeit. Dat doet ze ook: ze maakt behoorlijk wat ontwikkelingen door. Zo is ze van het een op het andere moment potty trained (zindelijk) en hebben we zelden ongelukjes. Sterker nog: ze kan de hele nacht droogblijven zonder dat we haar laten plassen middernacht. Ze kletst de oren van je hoofd, begint bij alles te vragen 'why?', herhaalt net datgene wat ze niet had moeten horen, wil zelf haar kleren uitzoeken en is op school net naar een nieuwe (oudere) groep gegaan. Ook groeit ze de lucht in: kleren die ik voor haar had gekocht voordat we naar NL gingen, past ze niet of nauwelijks meer. Dat is nog maar 2 maanden geleden! Uit noodzaak weer een stapel nieuwe kleren aangeschaft voor haar (en Okke) omdat truitjes toch wel wat strak werden en de broeken erg Jort-Kelder-hoog-water. Ze heeft inmiddels maat 4, dat wil zeggen voor 4 jarigen. Het kind is nog geen 3 jaar oud... Toen ze vandaag dan ook met Joost in de garage aan het ...

Nadat we eerste Kerstdag heerlijk hadden gegeten bij Sietske, Dirk en hun kinderen, was het tijd om op tweede kerstdag (die hier niet wordt gevierd) wat actiefs te doen. Het was vrij koud - voor hier- dus een winterse activiteit als schaatsen paste goed in het plaatje. Op naar de ijsbaan in The Woodlands. Joost en Maartje bonden samen de schaatsen onder, voor Maartje een eerste kennismaking met het Hollandse schaatsen! Binnen in de ijshal was het gruwelijk koud en de peuterschaatsen van Maartje vielen natuurlijk constant uit. Ineens snapte ik heel goed hoe dat voor mijn moeder was, als ze op een woensdagmiddag 'even' ging schaatsen met drie kinderen....en de helft van de tijd met bevroren vingers de riempjes weer moest afstellen. Anyway, Maartje vond het leuk! Achter een rekje op de peuterbaan een beetje oefenen. Al snel wilde ze op de grote baan, net als alle andere kinderen. Toch kwam ze daar iedere keer van terug, omdat het 'too slippery' was... Dat ijs glad hoort te...

We wensen iedereen een gelukkig nieuwjaar toe, in goede gezondheid! Gistermiddag heeft Joost oliebollen en appelflappen gebakken, want die mochten tenslotte niet ontbreken op Oudjaarsdag. Gelukkig was het een graad of 24, dus konden we dat lekker buiten doen: Het is dat er in Houston geen oliebollentest is, anders hadden we vast hoog gescoord met onze ronde, luchtige en smaakvolle ballen ;-) Het nieuwe jaar gingen we in met Sietske en Dirk (en alle slapende kinderen). We hebben de hele avond buiten op de porch kunnen zitten zonder jas aan. We merkten dat buren gewoon om tien uur gingen slapen en er nergens enige reuring was. Toen we om 12 uur dan nog eens midden op straat keken was dit het beeld: