Gelukkig nieuwjaar!

Allereerst wensen we iedereen alle goeds voor 2008 in goede gezondheid! Zodra de eerste kersttekenen in Singapore verschijnen, is ook NYE (New Years Eve, toch grappig dat wij juist oudjaarsnacht vieren he?) onderwerp van gesprek. Wat te doen? Voor 125 euro naar het Glitterati themafeest, boeken we voor 300 euro pp een prive tafel in een club op de 71e verdieping (exclusief drank) of gaan we naar het strand? Het werd het laatste: niemand had ooit NYE op het strand gevierd en minstens zo belangrijk: anders opties waren gewoon duur! Het strandfeest begon om 20 uur, maar Joost en ik zagen het niet zitten om daar zo vroeg heen te gaan, maar bleven liever nog wat langer thuis. Met alle herinneringen aan goede oudjaarsdiners in Rotterdam in het achterhoofd besloten we wat mensen uit te nodigen om te komen eten. Thema: spaghetti dinner (makkelijk voor de kok en een goede bodem voor de rest van de avond). We waren met z'n achten: Ellie, Adrian - sinds 15 uur 's middags weer terug uit de UK, Pete - zonder Rom, zij was al in Perth voor een bruiloft , Inga en zij bracht twee Duitse vrienden mee: Claus en Diana. Een goed gezelschap dus! 's Middags hadden Joost en ik de saus alvast gemaakt en heb ik appelflappen gebakken. Na de nodige biertjes en gin-tonic was het tijd voor spaghetti met champagne (leuk he, al die verschillende invloeden?). En als toetje uiteraard de appelflappen met uitleg van onze Nederlandse tradities. Geeft altijd weer stof tot vergelijken van tradities: dat vind ik zo leuk! Daverend succes, al zeg ik het zelf. De beachparty was daarentegen een lichte tegenvaller. Het leek op een soort 'mini-festival' met verschillende activiteiten, eetstalletjes en een groot podium. Maar het was het net niet... Wereldberoemde DJ's uit Singapore en Maleisie draaiden irritante hip-hop die prima aansloeg bij alle Aziatisch/local bezoekers. Met een biertje in de hand, zittend op het strand vonden we het wel prima. Tijdens een van acts was er plotseling 90 seconden vuurwerk. DAT WAS HET! Wij waren verbaasd: 'hoe laat heb jij het?' 'Bij mij nog twee minuten'. 'Ik heb het wel twaalf uur' . Niets geen countdown, momentje van vreugde etc. Iedereen ging gewoon door met dansen en drinken. Voor ons westerlingen een afknapper... Nadat wij elkaar uitgebreid nieuwjaar hadden gewenst, realiseer je je weer dat dit een van de vele cultuurverschillen is en dat het zo makkelijk is om te (ver)oordelen wat anders is dan je zelf gewend bent. Dagelijks hebben we zulke leermomentjes... Maar nu is het tijd voor de foto's: En voor de wie-is-wie geinteresseerden vlnr: F1: Pete & Claus, F3: Adrian schenkt champagne in, F4: Joost, Claus, Diana en Inga, F5: Pete, Adrian, Ellie en Joost, F6: met Pete, F7: met Ellie en Adrian.