Where to live?
Het was leuk om een paar dagen in Houston te zijn: fijn om Joost te zien maar ook prettig om te bedenken waar we straks gaan wonen. Het waren drukke dagen: we hebben vier dagen in de auto gezeten met de kaart op schoot, rondrijdend op zoek naar wijken waar we straks willen gaan wonen. En dat viel niet mee. Houston is enorm uitgestrekt en de wijken divers. Natuurlijk moeten we rekening houden met de afstand tot het werk en tot het vliegveld, maar we willen ook niet een uur rijden voordat we in het 'centrum' zijn. Centrum is hier overigens een relatief begrip aangezien er geen stadskern is maar meer wat grote parkeerplaatsen met winkels aan de rand van een wijk of aan aan doorgaande weg (misschien zitten we ernaast en is de verrassing des te groter als we straks een stadskern ontdekken, maar tot heden is het ons ontgaan).
De eerste dag hebben we rondgereden in de Woodlands, een suburb die wordt gepromoot vanwege het grote aantal expatfamilies dat er woont. Aan het einde van de dag moesten we concluderen dat het niet zo bij ons paste: een tuin voor Maartje is fijn, maar het hoeft geen mini-park te zijn en je huis schoonmaken wordt hier een full time weekbesteding (zoals jullie weten is dat ab-so-luut niet aan mij besteed). Het mocht allemaal wel wat minder.
De volgende dag reden we bij toeval rond in oa de Houston Heights en vonden dat wel aardig. Nadat we uitgebreid met een buurtbewoner hebben gesproken werden we steeds enthousiaster: zij hielp ons aan het telefoonnummer van een vriendin die huizen verhuurt en ons weer verder kon helpen. Via via hebben we vervolgens een heel goede makelaar gevonden en zelfs al huizen bekeken. 'Het' huis zat er nog niet tussen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat lukt. The Heights is een buurt met een hoog 'community' gevoel, mensen kennen elkaar bij naam in de straat, bewoners zijn divers: schrijvers, kunstenaars maar ook artsen en advocaten, ouderen en jonge gezinnen. Het is midden in Houston en dichtbij werk en vliegveld.
Inmiddels zit Joost in een bed & breakfast in the Heights, zodat hij vast een beetje gevoel bij de wijk krijgt, de plaatselijke horeca kan testen en vrienden kan maken ;-)
De eerste dag hebben we rondgereden in de Woodlands, een suburb die wordt gepromoot vanwege het grote aantal expatfamilies dat er woont. Aan het einde van de dag moesten we concluderen dat het niet zo bij ons paste: een tuin voor Maartje is fijn, maar het hoeft geen mini-park te zijn en je huis schoonmaken wordt hier een full time weekbesteding (zoals jullie weten is dat ab-so-luut niet aan mij besteed). Het mocht allemaal wel wat minder.
De volgende dag reden we bij toeval rond in oa de Houston Heights en vonden dat wel aardig. Nadat we uitgebreid met een buurtbewoner hebben gesproken werden we steeds enthousiaster: zij hielp ons aan het telefoonnummer van een vriendin die huizen verhuurt en ons weer verder kon helpen. Via via hebben we vervolgens een heel goede makelaar gevonden en zelfs al huizen bekeken. 'Het' huis zat er nog niet tussen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat lukt. The Heights is een buurt met een hoog 'community' gevoel, mensen kennen elkaar bij naam in de straat, bewoners zijn divers: schrijvers, kunstenaars maar ook artsen en advocaten, ouderen en jonge gezinnen. Het is midden in Houston en dichtbij werk en vliegveld.
Inmiddels zit Joost in een bed & breakfast in the Heights, zodat hij vast een beetje gevoel bij de wijk krijgt, de plaatselijke horeca kan testen en vrienden kan maken ;-)
Comments
Post a Comment