Halloween - de uitvoering

We hadden speciaal onze vlucht verzet zodat we halverwege de middag thuis waren, in plaats van halverwege Halloweenavond. En mijn god, het wat het waard! Het overtrof werkelijk waar AL onze verwachtingen!

Nog wat extra decoratie toegevoegd in de vorm van pompoenen en spinnewebben,



Maartje in haar pakje gehezen (lieveheersbeestje/ladybug). Het was of met vleugels of met haarband, maar niet beiden...




...en toen was het wachten op de eerste kinderen.
Rond half zes kwamen de eerste kinderen aan, veelal nog jong en onder begeleiding van hun ouders. De meest leuke outfits: spiderman, schildpadden, prinsessen, maar ook spoken, skeletten en andere ladybugs. Het is zeker waar dat heel veel kinderen (of ouders) er een heleboel werk van hadden gemaakt!
Sommige kinderen konden 'trick or treat' maar net uitspreken en anderen hielden alleen hun zak of mandje voor je. Tegen zes uur kwam de stoet pas goed op gang en bleven we uitdelen, werkelijk waar aan de lopende band.




Ik dacht dat we met 200 snoepjes voor meer dan 100 kinderen (zoals de buurvrouw mij verteld had) toch wel goed moesten zitten, maar om half zeven waren we 'out of candy'. Dat betekende dat we het buitenlicht uitdeden en binnen - in de schemer- even wat gingen eten. Ondertussen konden we zien dat de optocht maar door ging....zeker duizend kinderen zijn er door onze straat gekomen - als het niet meer is. Dat komt mede doordat wij in een heel kindvriendelijke en actieve wijk wonen, waardoor er veel kinderen van de omliggende wijken hier Halloween 'vieren'. Het is in Houston niet overal even veilig om 's avonds over straat te lopen en langs de deur te gaan met je kinderen...

Uiteraard gingen wij met Maartje ook bij ons in het blok t-o-t doen, en toen we verder liepen zagen we dat wij ook wel een heel actief blok hadden: acht van de tien buren zat op de porch, met pompoenen, het licht aan en schalen snoep! In andere straten en blokken was dat vaak stukken minder.




Maartje vond het allemaal reuze spannend. Haar outfit vond ze prachtig, evenals het wandelen met haar pompoenmandje. Maar als het aankwam op het aannemen van snoepjes, moesten wij haar snel optillen. Bovendien is ze ook een aantal keer enorm geschrokken (lees: overstuur) van alle 'enge' maskers die langskwamen...

En dan waar het om gaat: de opbrengst (niet slecht voor die tien huizen die we hebben bezocht!)


Voor degenen die zich afvragen hoe het is gegaan met de rozijnen: er was welgeteld 1 moeder enthousiast toen ik dat MEDE met een minibar aan haar kindje gaf.... Lessen voor volgend jaar: minimaal 1200 snoepjes inslaan (single wrapped - is een voorwaarde omdat het anders 'gevaarlijk' kan zijn) en de rozijnen maar achterwege laten...