Zo.

Dus. We zijn er weer. Het heeft even geduurd, ja dat vonden we zelf ook wel.
We zijn er alweer vier dagen. Vier dagen waarin:
- de wasmachine overuren maakte (en nog steeds draait)
- er toch meer post verwerkt (lees: rekeningen betaald) moet worden dan gedacht
- en er überhaupt weer een stapel papier gearchiveerd wordt
- we toch nog (een weliswaar verkorte) Thanksgiving hebben gevierd met iedereen, inclusief kalkoen!
- Maartje een tomeloze energie heeft en de hele dag speelt alsof haar leven er vanaf hangt
- we een lekker lang weekend hebben gehad met kinderen die dankzij hun jetlag al om 5 uur up and running waren
- de wasdroger nog maar eens gevuld wordt
- zwembad en sportschool alweer bezocht zijn
- Okke zich nu bijna echt omdraait
- we tot de conclusie komen dat Maartje uit nog een paar schoenen is gegroeid
- we en passant ook Sint en zijn Pieten nog hebben ingehaald in Houston
- ons huis er blijft uitzien alsof er een bom is ontploft
- ik me nu echt heb voorgenomen om volgende keer minder spullen mee te nemen uit Nederland
- we niet hebben meegedaan aan Black Friday (DE uitverkoop van het jaar)
- mijn to do lijstje alweer groeit
- ik ondanks bovenstaand toch even lekker mijn voeten heb laten doen
- de buren een day after Thanksgiving borrel kwamen drinken (neeeh, niet de alcoholische buurvrouw en ook niet de dames van de rehab)
- de zomerkleren allemaal weer zijn ingewisseld voor najaar/winterkleding - maar de noodzakelijke shopsessie nog moet komen
- genieten van thuis zijn, want dat is wat Houston is - voor nu!

Goh, ik begrijp ineens waarom het nog steeds een ongeorganiseerde boel in huis is, we zitten er weer lekker in! Later deze week meer, echt: beloofd!