Zwemles

Sinds drie weken zit Okke ook op zwemles. In een omgeving met zoveel zwembaden is het wel zo fijn als hij zich een beetje kan redden - mocht hij per ongeluk ergens in het water vallen.

De eerste les was vrij destastreus: er werd gehuild vanaf het moment dat we in het kleedhokje stonden tot de eerste 20 minuten van de les voorbij waren. De les duurt 30 minuten. Volgens de leraar was dit helemaal niet erg: Okke deed tenslotte alle oefeningen mee en bijna alle kinderen vinden het spannend om onder water te zwemmen.

De tweede les ging al een stukje beter, vooral omdat hij nu weet dat ik hem na '1, 2, 3' onder water duw. Hij heeft zijn ogen wijd open en komt dan weer naar boven toe. Ik kan er geen foto van maken, zou een beetje gevaarlijk zijn..

Vandaag dus de derde week. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik afgelopen week twee keer naar het zwembad ben geweest met Okke, om te 'oefenen'. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen: na een half uur zwemles was het weer huilen, maar deze keer omdat hij het bad niet uit wilde.

Inmiddels kan hij zich afzetten en een meter of twee onder water 'zwemmen', durft hij zelf het water in te springen, kan hij speelgoed 'opduiken': ik duw hem onder water, hij pakt het speelgoed en zet af op de bodem om weer omhoog te komen.  Ik moet hem natuurlijk nog wel helpen, maar hij begint te beseffen wat hij moet doen in het water. Heel bijzonder om dat zo te zien ontwikkelen!

Ready for some action!

Het zwembad waar het allemaal gebeurt.

'Selfie' we-hebben-er-zin-in!

Een cupcake na de goede zwemles