Durf ik het uberhaupt nog? Een stukje schrijven? Het is een eeuwigheid geleden... Ik beloof ook zeker geen beterschap, want dan kun je me daar aan houden. En ik weet niet of dat gaat lukken.

De tijd vliegt, in huize Schuengel & Van Doodewaard - de vakantiefoto's van mijn laatste blog liggen alweer maanden achter ons. We zijn precies 10 weken terug uit Nederland en over precies 10 weken zitten we aan de kersttafel in Nederland. Ik kan alleen maar hopen dat de komende periode iets minder intensief is - ondanks de wekenlange spanning die de Goedheiligman straks natuurlijk in dit huis brengt met twee kinderen van 3 en 5 jaar. Want intensief was het wel: terug uit Nederland hadden de kinderen nog een weekje vakantie thuis voordat de school weer begon.
Joost ging van start in zijn nieuwe baan: een heel gave uitdaging maar wel eentje die ook langere werkdagen met zich meebrengt, meer drinks & dinners in de avonduren en dagen werken op locatie in het weekend. Ondertussen duurde het een fiks aantal weken voordat Maartje haar draai vond op school, maar nu is ze weer behoorlijk happy. Zelf had ik half augustus een aanrijding in een taxi, met als gevolg dat ik een aantal weken rustig aan moest doen en deze week begon aan physio in de hoop dat het binnenkort toch echt over is.
Dat het leven als werkgever niet altijd over rozen gaat, werd ook duidelijk begin september. M woont inmiddels al twee jaar bij ons, maar dat wil nog niet zeggen dat je elkaar door en door kent. Wat 'misverstanden' zorgden voor obstakels op de weg maar uiteindelijk zijn we met elkaar weer en route.... Gelukkig maar, want drie weken geleden zijn we verhuisd naar ons nieuwe stekkie.
Een fijne plek, zodra we de deur openden voelde het 'thuis'. Omgeven met groen, om 4.30am wakker worden van de haan (vinden wij ook wat vroeg), met regelmaat apen in de bomen en bij het zwembad en 's avonds in slaap vallen op het ritmisch gekwaak van de kikkers. Een heerlijk tropengevoel!
De kinderen genieten dagelijks van het zwembad, zeker in een week als deze wanneer ze vakantie hebben. Zo...dat was in een notendop de afgelopen 10 weken!

Dit weekend gaan we eens wat plankjes, schilderijen en foto's ophangen, planten kopen en hier en daar nog eens wat spullen een plekje geven. Hopelijk staan de komende 10 weken in het teken van genieten van ons nieuwe huis (het zwembad!) en zitten we over 10 weken volledig ontspannen aan het kerstdiner.

Overigens: de kinderen reken wel op sneeuw want het is dan tenslotte winter!