Chinees Nieuwjaar tripje

Eind februari was het alweer zover: het was weer Chinees Nieuwjaar. Ik ga ieder jaar met de kinderen kijken naar de versiering in Chinatown, maar verder is het niet een feest waar we heel warm van worden en actief aan meedoen. Net als Kerstmis bij ons, wordt Chinees Nieuwjaar hier ook voornamelijk bij familie gevierd.

Aangezien het ons wel weer twee extra vrije dagen oplevert, was het natuurlijk zonde om die niet in te zetten voor een lang weekend weg. Bestemming deze keer: Surabaya! Vrienden van ons wonen daar en samen met hen (Tijs en Karlijn) en hun kinderen gingen we vier dagen op pad naar oost Java.

Na aankomst eerst een middagje relaxen bij het zwembad en lekkere soto ajam (kippensoep) eten alvorens de volgende dag vroeg op pad te gaan. Om 8 uur zaten we in de trein naar Kalibaru, een vijf uur durende rit. De kinderen vonden het geweldig: lekker naar buiten kijken en vooral rijstvelden en watervallen spotten - Okke dan. Hoewel Luuk, Taeke, Sverre, Maartje en Okke elkaar maar een of twee keer per jaar zien, is het altijd dikke mik vanaf het eerste moment dat ze elkaar zien. 

Lekker naar buiten kijken

Eenmaal in Kalibaru was het tijd voor een lekker Indonesische lunch en een ontspannende massage. De volgende dag (vrijdag) was het wederom tijd om vroeg op te staan: we gingen met een jeep een tour doen naar Sukamade. De hele dag reden we langs de meest prachtige rijstvelden, over cacao-, rubber- en koffieplantages, off road en deden we een stop aan het strand. Wij, maar ook de kinderen genoten volop, want ze mochten achterin de jeep zitten. Superstoer! Hoogtepunt van de trip was wel dat we met de jeep door de rivier reden en de kinderen allemaal boven op het dak mochten zitten: glimmende gezichtjes! 

Alvast even op het dak klimmen. Okke vond het prachtig!

Maartje en Taeke op jungletocht

Eindelijk: door de rivier!

In Sukamade vertrokken we na het diner voor een korte rit naar het strand: we gingen zien hoe een zeeschildpad eitjes legt... Hier waren we voor gekomen, dit wilden we heeeeel graag zien. In het donker wachtten we met een klein groepje op het strand, totdat onze gids doorkreeg van de ranger waar de schildpad aan land was gekomen. Nu was het wachten tot de schildpad zijn gat had gegraven (een om zelf in te liggen tijdens het baren en eentje daaronder, waarin de eieren terecht komen). Dit duurde zeker een half uur als het niet langer was. Maar toen de schildpad eenmaal aan het leggen was, mochten we dichterbij komen en aan de achterkant kijken hoe ze de eieren eruit werkte. 

Daar liggen ze dan: spierwitte eieren

Groepsfoto!

Wat bijzonder om te zien: ruim 150 eieren legde ze in nog geen 10 minuten tijd. De rangers haalden gelijk de eieren weg uit veiligheid om ze in hun centrum uit te laten komen. Joost en Karlijn namen alle kinderen mee terug naar onze slaapplaats en ik bleef met Tijs om te kijken hoe de schildpad uiteindelijk terug de zee in ging.

Dat duurde nog even, want: net een bevalling achter de rug! De schildpad moest zichzelf weer uit haar gat graven en maakte vervolgens nog een 'dwaalspoor' zodat eventuele roofdieren als varanen haar eitjes niet zomaar konden vinden (ze wist natuurlijk niet dat de rangers die hadden meegenomen). Uiteindelijk sleepte ze zichzelf naar de zee en werd door het water weer meegenomen de volle zee in. Wat bijzonder om te zien! Wanneer ze eitjes leggen, doen ze dat altijd op hetzelfde strand, het strand waar ze geboren zijn. Mooi om te zien hoe ze een intern kompas hebben en hoe de natuur werkt!

Daar kroop ze uit het gat...

...en sleepte zich naar de zee.

De volgende dag gingen we opnieuw naar het strand, maar nu om kleine schildpadjes vrij te laten die enkele dagen daarvoor uit het ei waren gekropen. Met een emmertje togen we naar het strand, waar de kinderen de beestjes vrijlieten en ze zelf naar de zee toesprinten. Ook hier weer: zo werkt de natuur blijkbaar, dat die beestjes weten welke kant ze op moeten! 

De eieren van de schildpadden in het centrum, totdat ze uitkomen.

Onze emmer met schildpadjes

Daar gaan ze, wat zijn ze klein!

Opperste aandacht van Maartje en Okke

Hierna was het toch echt tijd om terug te gaan naar Kalibaru, via een stop bij een palmsuikerfabriekje en een lunch op het rode strand kwamen we einde middag terug. Zondag bestond vooral uit reizen; met de trein terug naar Surabaya, een heerlijke lunch bij de Indonesische Din Tai Fung en 's avonds met het vliegtuig terug naar huis. Vijf fantastische dagen met Tijs, Karlijn, Luuk, Taeke en Sverre. De kinderen kijken nu alweer uit naar de volgende ontmoeting in juni (en wij ook!)