Ypsy Gypsy

Vlak voordat de school weer begon, besloten we nog een paar dagen met z'n viertjes weg te gaan. Joost had tijd, dus boekten we een paar dagen een basic huisje aan het strand in Maleisie.
We vertrokken op zaterdagochtend om half 10 want we moesten om 2 uur de boot halen in Maleisie. Die haalden we maar net, want we deden twee uur over de grensovergang, op een doodgewone zaterdag... Het was direct weer duidelijk waarom wij nooit naar Maleisie gaan, die grensovergang met de auto is echt dramatisch. Bij de ferry bleek dat we niet de laatsten waren, er hadden meer mensen in de file gestaan dus een half uur later vertrokken we naar Pulau Sibu.

Het water was 'choppy' waardoor we niet bij het resort konden komen, maar aan de andere kant van het eiland gedropt werden. Na een wandeltocht van 20 minuten kwamen we uiteindelijk aan op de plaats van bestemming. Joost en ik zijn hier 8 jaar geleden samen een weekend geweest en....het zag er nog net zo uit! Absoluut geen verandering in de huisjes, de opzet en het restaurant. Heel grappig om dat te zien.

Uieindelijk hebben we drie dagen heerlijk aan het strand gezeten, kuilen gegraven en boekjes gelezen. De kinderen aten 's avonds tegelijk met alle kinderen van het resort en gingen daarna verplicht op kids club zodat de ouders konden borrelen en een diner voor twee hadden. Deze opzet was even wennen voor ons (we gaan tenslotte met de kinderen op vakantie omdat we dat leuk vinden).

Nu daagt het in het oosten...

Droog oefenen

Daar gaat ze!

Kuilen graven, altijd fijn! 

Maartje was al een tijdje niet mee zo enthousiast over watersporten: zeilen met een vriendinnetje vond ze dan wel leuk, maar golfsurfen of paddle boarden zag ze niet zo zitten. Tot groot verdriet van haar vader. Het werd haar allemaal een beetje te spannend... En wat werkt er dan het beste om haar over die drempel heen te helpen?  Als je moeder - die absoluut niet van watersport houdt en al in paniek raakt zal ze een golf ziet - lekker gaat bodyboarden om te laten zien dat het een super ontspannen activiteit is. Om met de woorden van Maartje te spreken: '....is zoooo onheftig dat zelfs mama dat kan'. Nou, dan weet je het wel... 

En het heeft geholpen, langzaamaan kwam Maartje ook weer in het water op haar board en hebben we zelfs met z'n tweeen heel veel lol gehad in het water om de beste golven te pakken. Wie weet hebben we wel een gezamelijke hobby ontwikkelt ;-)

Nieuwe gezamelijke hobby?

Na drie heerlijke dagen reden we weer terug richting Singapore. Ook dat verliep niet helemaal vlekkeloos omdat het heeeeeeeel hard regende. En dat zorgde voor overstromingen. We hebben twee uur aan de kant van de weg gestaan in afwachting van het zakkende water. Even voor de beeldvorming: de vierbaansweg was over 200 meter lengte zo overstroomd dat alleen vrachtwagens erdoor konden ploegen. Op z'n Maleis stond het dan ook weer vast omdat er aan de overkant geen ruimte was om door te rijden. En dat vaststaan, dat wil je natuurlijk niet met je auto... Dus besloten we om te wachten tot het water was gezakt. 

Na het doorrijden in twee eerdere 'plassen' waren de matjes in de auto nl al vochtig geworden terwijl het water nog niet zo hoog stond als nu. Helaas waren we niet voorbereid met eten en drinken voor onderweg, maar zijn de kinderen inmiddels groot genoeg om te begrijpen dat we in zo'n situatie niets konden doen. Twee uur verder was er een pitstop bij het eerste het beste tankstation en vervolgenden we onze weg naar huis. Met een mooi avontuur rijker ;-)

Behoorlijk eind te overbruggen..

De Mercedes heeft het niet overleefd...

Hierin wil je niet vast komen te zitten in het water