Groepslessen op de sportschool

Sinds januari ben ik hier lid van Fitness First, ofwel de sportschool. Ik volg graag een groepsles om twee redenen: 1. Ik heb iemand nodig die mij opzweept en 2. Je kunt niet met goed fatsoen halverwege een les weglopen omdat je geen zin meer hebt.

Eerlijk gezegd ga ik minder vaak naar de sportschool dan ik me had voorgenomen: een keer per week lukt prima, twee keer soms ook nog wel maar meer zeker niet! De groepslessen zijn hier namelijk niet helemaal wat ik me ervan had voorgesteld.... Het zit als volgt: er is een leraar of lerares die voor de klas staat, maar die is zeer slecht (lees: niet) verstaanbaar als ze Singlish hijgt in een microfoon, niet alle bewegingen hebben dezelfde naam als in Nederland (best verwarrend), er wordt niet consequent tot acht tellen geteld (gebruikelijk bij aerobic lessen) en vaak heeft de lerarers geen gevoel voor ritme waardoor je alles uit de maat moet doen om gelijk te blijven bij de groep. Nu ben ik geen danser, maar ik weet echt wel wanneer iets uit de maat is!

Daarnaast is het zo dat de deelnemers aan de les gaan gillen en juichen bij iedere beweging die ze doen. Dat gaat me dus echt te ver en bovendien raak ik daardoor helemaal het spoor bijster. Nadat een groep Franse vrouwen de Singaporezen vriendelijk verzocht iets minder enthousiast te juichen was het hek van de dam en ontstond er een ware ruzie tussen beide 'kampen' in de les.
Het laatste grote verschil betreft de aandacht voor 'balans'. De Aziaten zijn erg into 'balans', beheersing van de spieren en werken vanuit je 'inner core', ofwel je buikspieren.

Afgelopen donderdag was het weer zover: ik volgde twee lessen achter elkaar. Heerlijk gesport maar wel frustererend dat ik naar rechts huppel als de groep naar links springt, dat ik tijdens de balansoefeningen moeite moet doen om niet te vallen en de lerares na afloop nog even vraagt of het de eerste keer was dat ik meedeed....