De eerste week zit erop!
Nadag we vorige week waren aangekomen, hebben we de zaterdag en zaterdagavond/nacht een beetje jetlaggerig doorgebracht, maar vanaf zondag waren we weer fris als hoentjes!
We wonen tijdelijk in een serviced apartment, wat eigenlijk een volledig ingericht appartement is waarbij ze drie keer in de week langskomen om de boel schoon te maken, af te wassen en je bedden te verschonen. Oh wat een heerlijkheid: die luxe went snel!
Het is minstens zo groot als ons huis in Houston (zo niet groter) met drie slaapkamers en twee badkamers. Zondagmiddag kwam onze oude oppas - van twee jaar geleden - langs en een nieuwe die we via via hadden geregeld.
Dat moest ook wel, want maandag en dinsdag zijn Joost en ik twee hele dagen op house hunt geweest en niets zo irritant als twee kinderen die 12 huizen per dag in en uit gesleept worden in vijf uurtjes tijd. Voor Maartje en Okke was het geen probleem om thuis te blijven bij een Filipijnse oppas: te merken aan hun hyperactiviteit bij onze terugkomt hadden ze zich prima vermaakt!
De house hunt was de eerste dag wat meer oriënterend, dus zeker niet succesvol. De tweede dag zagen we twee leuke huizen, maar de reistijd met de schoolbus is lang: twee keer per dag 45-60 minuten enkele reis voor de peuterschool of kleuterschool vonden we toch wat te gortig voor Maartje. Later in de week hebben we toch nog een leuk huis gevonden, op een super locatie. Hopelijk komt het met de huurovereenkomst ook goed en kunnen we later deze maand verhuizen - mits onze container natuurlijk aankomt.
Onze eerste week stond ook in het teken van catch ups, ofwel ontmoetingen met oude vrienden. We kennen hier nog vier stellen die in dezelfde maand als wij in Singapore aankwamen: september 2007. Inmiddels een paar jaar en enkele kinderen verder, was het gezellig om elkaar weer te zien. Ongelooflijk hoe makkelijk alle kinderen samen speelden: alsof ze elkaar al jaren kenden! Fijn voor Maartje, want die heeft na al die tijd wel behoefte aan wat gezelschap.
Gelukkig gaat ze morgen voor het eerst 'kijken' op de peuterschool en hopelijk woensdag een hele dag. Bij Maartje begint de realiteit door te dringen: ze vraagt vijf keer per dag hoe lang we hier blijven en waarom papa's 'office' nu hier is en niet meer in Amerika.. Ze is uit haar doen en heeft - denken wij - heimwee....
We wonen tijdelijk in een serviced apartment, wat eigenlijk een volledig ingericht appartement is waarbij ze drie keer in de week langskomen om de boel schoon te maken, af te wassen en je bedden te verschonen. Oh wat een heerlijkheid: die luxe went snel!
Het is minstens zo groot als ons huis in Houston (zo niet groter) met drie slaapkamers en twee badkamers. Zondagmiddag kwam onze oude oppas - van twee jaar geleden - langs en een nieuwe die we via via hadden geregeld.
Dat moest ook wel, want maandag en dinsdag zijn Joost en ik twee hele dagen op house hunt geweest en niets zo irritant als twee kinderen die 12 huizen per dag in en uit gesleept worden in vijf uurtjes tijd. Voor Maartje en Okke was het geen probleem om thuis te blijven bij een Filipijnse oppas: te merken aan hun hyperactiviteit bij onze terugkomt hadden ze zich prima vermaakt!
De house hunt was de eerste dag wat meer oriënterend, dus zeker niet succesvol. De tweede dag zagen we twee leuke huizen, maar de reistijd met de schoolbus is lang: twee keer per dag 45-60 minuten enkele reis voor de peuterschool of kleuterschool vonden we toch wat te gortig voor Maartje. Later in de week hebben we toch nog een leuk huis gevonden, op een super locatie. Hopelijk komt het met de huurovereenkomst ook goed en kunnen we later deze maand verhuizen - mits onze container natuurlijk aankomt.
Onze eerste week stond ook in het teken van catch ups, ofwel ontmoetingen met oude vrienden. We kennen hier nog vier stellen die in dezelfde maand als wij in Singapore aankwamen: september 2007. Inmiddels een paar jaar en enkele kinderen verder, was het gezellig om elkaar weer te zien. Ongelooflijk hoe makkelijk alle kinderen samen speelden: alsof ze elkaar al jaren kenden! Fijn voor Maartje, want die heeft na al die tijd wel behoefte aan wat gezelschap.
Gelukkig gaat ze morgen voor het eerst 'kijken' op de peuterschool en hopelijk woensdag een hele dag. Bij Maartje begint de realiteit door te dringen: ze vraagt vijf keer per dag hoe lang we hier blijven en waarom papa's 'office' nu hier is en niet meer in Amerika.. Ze is uit haar doen en heeft - denken wij - heimwee....
Comments
Post a Comment