Jip & Janneke
Zo heet de peuterspeelzaal waar Maartje vanaf nu naar toe gaat! Het is onderdeel van de Hollandse School in Singapore.
Na 7 weken vakantie, maar natuurlijk ook het afscheid nemen in Houston, het logeren op alle verschillende plekken, in verschillende bedden en nu het wonen in onze tijdelijke huisvesting zonder veel eigen spullen - komt de onrust bij Maartje tot een hoogtepunt.
Ze vraagt een paar keer per dag waarom 'papa's office nu hier is', zegt dat we natuurlijk wel terug gaan naar Amerika, dat ze vriendjes mist 'that makes me sad' en is een kei in het opnoemen van speelgoed dat allemaal niet bij de hand is, maar nog ergens op zee rondzwerft in onze container.
Gelukkig kon ze vorig week beginnen op de peuterspeelzaal met een uurtje kijken op maandag, samen met mama. Om half acht stond madame met haar rugzak op klaar om te vertrekken, terwijl we pas een uur later weg hoefden.
Na dat ene uurtje op school was het tranen met tuiten dat ze naar huis toe moest....
Op de ouderavond konden we gelukkig met de juf afspreken dat Maartje direct de hele dag mocht komen en niet nog twee ochtenden van 2 uur hoefde te wennen.
Ze is immers gewend aan vijf dagen van 8.30 tot 2.30 en vindt dat heerlijk. Dat ze nu op school geen lunchtime en naptime heeft (slapen), vindt ze daarom ook maar vreemd.
Gelukkig is er een andere noviteit: de schoolbus! Vanaf vandaag gaat ze heen en terug met de bus - net als alle andere kinderen in haar klas. Ze wordt voor de deur opgehaald en afgezet. Ik geloof dat haar vader en moeder het spannender vonden dan zijzelf, maar alle drie vinden we dat ze wel heeeel groot is nu ze 'alleen' naar school gaat....
Hopelijk lukt het Maartje om hierdoor ook weer te bouwen aan haar eigen wereld - weg van ons - en zich sneller gesetteld te voelen in Singapore. Eind volgend week hopen we naar ons nieuwe huis te verhuizen en voor ons allemaal weer een thuis te maken.
Na 7 weken vakantie, maar natuurlijk ook het afscheid nemen in Houston, het logeren op alle verschillende plekken, in verschillende bedden en nu het wonen in onze tijdelijke huisvesting zonder veel eigen spullen - komt de onrust bij Maartje tot een hoogtepunt.
Ze vraagt een paar keer per dag waarom 'papa's office nu hier is', zegt dat we natuurlijk wel terug gaan naar Amerika, dat ze vriendjes mist 'that makes me sad' en is een kei in het opnoemen van speelgoed dat allemaal niet bij de hand is, maar nog ergens op zee rondzwerft in onze container.
Gelukkig kon ze vorig week beginnen op de peuterspeelzaal met een uurtje kijken op maandag, samen met mama. Om half acht stond madame met haar rugzak op klaar om te vertrekken, terwijl we pas een uur later weg hoefden.
Na dat ene uurtje op school was het tranen met tuiten dat ze naar huis toe moest....
Op de ouderavond konden we gelukkig met de juf afspreken dat Maartje direct de hele dag mocht komen en niet nog twee ochtenden van 2 uur hoefde te wennen.
Ze is immers gewend aan vijf dagen van 8.30 tot 2.30 en vindt dat heerlijk. Dat ze nu op school geen lunchtime en naptime heeft (slapen), vindt ze daarom ook maar vreemd.
Gelukkig is er een andere noviteit: de schoolbus! Vanaf vandaag gaat ze heen en terug met de bus - net als alle andere kinderen in haar klas. Ze wordt voor de deur opgehaald en afgezet. Ik geloof dat haar vader en moeder het spannender vonden dan zijzelf, maar alle drie vinden we dat ze wel heeeel groot is nu ze 'alleen' naar school gaat....
Hopelijk lukt het Maartje om hierdoor ook weer te bouwen aan haar eigen wereld - weg van ons - en zich sneller gesetteld te voelen in Singapore. Eind volgend week hopen we naar ons nieuwe huis te verhuizen en voor ons allemaal weer een thuis te maken.

Comments
Post a Comment